*** อันนี้เป็นตอนต่อจากแนะนำฟิคน่าอ่าน [Fic
Richlee Recommend] An Unexpectedly Merry Christmas by eucatastrophe__x ที่นำฟิคยอดเยี่ยมฉลองคริสต์มาสเรื่องนี้
http://archiveofourown.org/works/5311283 มารีวิวสรุปย่อ
แบบไม่ให้เสียอรรถรสมาเชิญชวนทุกท่านให้ไปอ่านตัวเต็มต้นฉบับที่ดีงามเหลือเกินค่ะ
ซึ่งตรงนี้เป็นพาร์ทจบแล้วล่ะค่ะ (แง)
พอถึงคิวจ่ายเงินริชาร์ดก็ชำระเงินไปตามปกติ
พอออกมาหวังไว้เล็กน้อยว่าจะเจออีกฝ่าย
แต่ก็เข้าใจว่าคงรีบเห็นว่าจะไปไม่ทันเวลาเข้างาน
เขาเดินมาเจอน้องสาวที่รออยู่ เธอก็ทักขึ้นทันทีว่าไปเจอเรื่องดีๆเข้าล่ะสิ
ถึงได้ยิ้มหน้าบาน “Must be the Christmas spirit.” ริชาร์ดตอบ
น้องสาวไม่ได้ซักไซ้ต่อ แต่ก็ให้แอบสงสัยว่าสีหน้านี้เหมือนกับคนอินเลิฟชัดๆ
ว่าแล้วก็ไหว้วานพี่ชายให้พาเด็กๆไปเจอคุณลุงซานต้าและขอของขวัญอวยพร
ส่วนเธอจะนั่งพัก แต่ก่อนที่พี่ชายจะพาลูกๆของเธอไปเธอก็เก็บความสงสัยไว้ไม่ได้ “เขาชื่ออะไร” “ไม่ได้ถามหรอก” คนเป็นพี่ตอบหงอยๆ
“เอาเถอะ ว่าแต่เจอกันยังไง แค่สบตา? มองอยู่ไกลๆ
? หรือได้คุยล่ะ?” “ได้คุยกัน เขาน่ารักมากเลยจริงๆ”
ริชาร์ดตอบอุบอิบ “คงคุยกันสนุกสินะ
ทำพี่ยิ้มแฮปปี้ได้ขนาดนี้” เธอแซวก่อนปล่อยให้ ลุงกับหลานๆไปซุ้ม
ซานต้าที่ห้างจัดไว้
และแล้ว อย่างไม่คาดคิด..
ถุงสูทที่อีกฝ่ายถือตอนรอคิวจ่ายเงิน...ไม่น่าเชื่อว่าแท้จริงแล้วจะบรรจุชุดเอลฟ์ที่คนๆนี้กำลังสวมอยู่
งานCustomer service ที่ว่าคงจะแบบนี้เองสินะ บริเวณนั้น มีซานต้า(ลุงแก่ๆใส่ชุดนั่งอยู่)
เอลฟ์สาว และเอลฟ์ชาย(หนุ่มปริศนาผู้เร่งรีบ)
เอลฟ์สาวแนะนำตัวและเข้ามาคุยกับเด็กๆ และแนะนำเอลฟ์หนุ่มเพื่อนของเธอ
“I’m Honeycomb
Frostlights, but you can call me Honey, and this is my friend Merry
Gingerbubbles. And, of course, this is Santa Claus!”
หลานชายของริชาร์ดมองเมอรี่ กินเกอร์บับเบิ้ล “You’re too tall to
be an elf.” เมอรี่ถูกเด็กติว่าสูงเกินไป...
ริชาร์ดแทบกลั้นขำในใจไว้ไม่อยู่
ชุดที่ว่าก็เต่อสำหรับผู้ชายสูงๆอย่างเมอรี่จริงๆน่ะแหละ
เอลฟ์หนุ่มที่จำริชาร์ดได้ก็อายม้วนหลบตา แต่ก็ทำใจดีสู้เด็กๆไป แก้ตัวว่า”ก็กินผักเยอะไงล่ะ
ประโยชน์ความสูงก็มีนะ โรงงานผลิตของขวัญมีชั้นวางของสูงๆ และฉันก็เอื้อมถึงด้วย” อย่างไรก็ดีริชาร์ดก็มองเรียวขายาวในชุดเอลฟ์รัดรูปไม่วางตา
เมอรี่หันไปมองอย่างรู้สึกได้ว่าถูกคนที่เพิ่งจากกัน(และเจอกันอีกครั้งอย่างไม่คาดคิด)มองด้วยสายตาแบบนี้ก็หน้าแดง
หลบหน้าหลบตา เหล่มองอีกฝ่ายใต้หมวกเอลฟ์ใบสูง
เอลฟ์ชายเงียบไปเอลฟ์สาวเลยชวนเด็กๆคุย หลังจากเด็กๆไปขอพรกับซานต้าแล้ว
“คุณพ่อของหนูๆไม่อยากขอพรอะไรซานต้าบ้างหรือจ๊ะ” พอได้ยินว่า”พ่อ
“ใบหน้าเขินอายแกมยินดีของเอลฟ์เมอรี่ใต้หมวกใบเขื่องก็หุบลง
หน้าเสียฉับพลัน
ตายล่ะ ริชาร์ดคิด เมอรี่กำลังเข้าใจผิด
หน้าเขาก็ละม้ายคล้ายเด็กๆเสียด้วย (ก็เป็นลุงเป็นหลานกันจริงๆนี่นา)
ดีที่เด็กๆรีบตอบเสียงใส ว่าผู้ใหญ่ที่มาด้วย เป็นคุณลุงริชาร์ดแถมย้ำว่า
เป็นคุณลุงขี้เหงาซะด้วยให้ตายสิ
หากทว่าการพูดมากของเด็กๆก็เรียกคืนใบหน้าสดใสน่ารักของเอลฟ์เมอรี่กลับมา
“คุณลุงริชาร์ด สินะ...” พูดยิ้มๆแกมจงใจเรียก
“ลุงเขาอยากได้อะไรจากซานต้าล่ะ” เมอรี่ถามเด็กๆ
“น้องหมา เพราะคุณลุงไม่มีใคร
น้องหมาน่าจะคลายเหงาให้คุณลุง” ริชาร์ดเหมือนถูกแกล้ง
ผู้ชายตัวโตขนาดนี้ต้องกระซิบขอของขวัญซานต้า ทำก็ทำเพื่อหลาน พอขอพรเสร็จ
ก็มาถ่ายรูปรวมกัน ตอนที่ริชาร์ดยกมือถือมาถ่าย สายตาเอลฟ์หนุ่มไม่ยอมมองกล้อง
มองกลับมาที่เขา ยอมรับว่าเขิน และต้องขอสั่งรวมๆให้ถ่ายใหม่
เอลฟ์เมอรี่ถึงยอมมองกล้อง และแล้วเขาก็ถูกแย่งกล้องไป
เอลฟ์สาวจะถ่ายภาพที่มีคุณลุงและหลานๆ เธอสั่งให้ยืนชิดๆ
อดไม่ได้ที่จะโดนร่างสูงในชุดเอลฟ์ยืนเบียดๆเข้ามา
ริชาร์ดมั่นใจว่าเขาจะหวงแหนรูปถ่ายรูปนี้แน่นอน
พอถ่ายเสร็จได้เวลาต้องไป ครอบครัวอื่นข้างนอกต่อแถวยาวเหยียด
ซานต้ามอบของขวัญจากทางห้างที่เตรียมไว้มอบให้เด็กๆ ริชาร์ดย่อตัวลงนั่งเรียกเด็กๆ
ให้ขี่คออีกคนนึงก็อุ้ม พอสองคนก็หนักยืนขึ้นไม่ไหว มือนึงก็ยื่นมาหา
เอลฟ์หนุ่มยิ้มบางๆ “ให้ช่วยนะ”
ริชาร์ดจับมือนั้นจนลุกขึ้น แต่ไม่ยอมปล่อยสักที
ทั้งสองจ้องตากันอยู่นาน จนซานต้ากระแอม ริชาร์ดถึงยอมปล่อยมือเมอรี่ แล้วเดินจากมาคอตก เขาเดินออกไปก็กะจะพาเด็กๆไปซื้อไอศกรีมด้วยใจที่เบาโหวง
เขาจากอีกฝ่ายมาโดยที่ก็ไม่รู้อะไรสักอย่าง(ชื่อจริง เบอร์โทร
อีเมล)นอกจากมีชื่อปลอมว่าเมอรี่ จะจบกันแค่นี้จริงๆเหรอ
“คุณลุงริชาร์ด นั่น เมอรี่” หลานที่ขี่คอบอก
ริชาร์ดสะดุดกึก วางเด็กๆลง ในมือเอลฟ์หนุ่มถือห่อบางอย่าง
"ซานต้าก็ให้ของขวัญคุณลุงริชาร์ดด้วย" ชายหนุ่มรับมา
กำลังจะแกะดูเด็กๆก็ร้องท้วง ” ห้ามแกะของขวัญออกก่อนคริสมาสนะ” เมอรี่ยิ้มบอกเด็กๆ “อย่าห่วงเลย
ซานต้าอนุญาตให้แกะเปิดได้วันนี้”
“ขอบคุณมากนะเมอรี่” ริชาร์ดยิ้มกว้าง
หลังจากนั้นก็พาเด็กๆมารอน้องสาวที่ร้านไอศกรีม
ปล่อยเด็กๆกินไอติมจนเลอะเทอะเพราะตอนนี้เขาสนแต่อะไรอยู่ในห่อของขวัญจากเมอรี่
เขาแกะดูก็พบกับตุ๊กตาสุนัขผ้าขนตัวเล็กๆเท่าฝ่ามือตามขนาดถุง
ทว่าเหมือนปลอกคอตุ๊กตาจะมีอะไรซ่อนอยู่
For Uncle Richard, who shouldn’t have to be lonely this
Christmas. – MG (A Free Elf) ตามด้วยเบอร์โทร NYC อ่านมาตรงนี้
หัวใจริชาร์ดแทบจะหยุดเต้นด้วยความยินดี
ชายหนุ่มไม่รอช้า รีบส่งเมลล์ไปหาตามเบอร์นั้น ส่งกันไปส่งกันมา
(เมอรี่อ้างว่าที่มาตอบเมสเสจริชาร์ดได้เพราะตัวเองขอพักเบรกเข้าห้องน้ำ) จนแล้วจนรอด
ริชาร์ดก็ถูกเปรยใส่ว่าเอลฟ์หนุ่มจะได้พักสี่โมงเย็น สนใจไปกินกาแฟกันไหม
มีเหรอที่เขาจะปฎิเสท จึงหยอดกลับไปว่าอีกฝ่ายจะมาทั้งชุดเอลฟ์เลยไหม
ก็ถูกเมสเสจกลับว่า จะให้ใส่ชุดนั้นไปไหมล่ะ ริชาร์ดหัวเราะแล้วก็บอก
ชุดปกติแหละดีแล้ว
ก่อนที่จะขอถามคำถามสุดท้ายก่อนที่อีกฝ่ายจะออกเบรคกลับไปเจอเด็กๆ “คือมีอีกคำถามที่อยากจะถาม...ก็นะ” กดส่งไปแบบนี้
อีกฝ่ายตอบมาอย่างรู้ใจ “ ผมชื่อ
ลี... ” ริชาร์ดเปลี่ยนเมมชื่อในมือถือ
จากเมอรี่ เป็น ลี
ตอบ ลี
“เจอกันสี่โมงนะลี”
............
เอาเป็นว่าย่อสรุปแค่นี้นะคะ
ท้ายฟิคนี้ก็จบลงที่ว่าได้นัดเจอกันที่ร้านกาแฟค่ะ
ตอนที่ริชาร์ดกำลังปลื้มปริ่มนัดเดทได้แล้ว คุณน้องสาวก็มา โป๊ะแตกสิคะ
หน้าบานยิ้มไม่หุบกว่าเดิม
เลยแซะถามอ่าวไปเจอใครมาอีกแล้วพี่ฉันแถมเด็กน้อยก็รีบฟ้องกันใหญ่
ว่าลุงมองเอลฟ์ในซุ้มซานต้าแปลกๆ 555
เสี่ยยื่นรูปให้น้องสาวดู เธอก็อึ้ง คนนี้น่ารักมากๆเลยนะเนี่ย
ในรูปทั้งหมด ทั้งพี่ชายทั้งเอลฟ์หนุ่มดูมีซัมติมรองต่อกันทั้งคู่!!
เธอถามกลับเอาคนเก่าที่เจอตอนซื้อกระดาษห่อของขวัญไปไหนแล้ว แต่ก็ต้องตะลึง
พี่ชายเฉลยคนเดียวกันจ้า น้องสาวเธอเลยลงความเห็นต่อพรหมลิขิตครั้งนี้ว่า “It looks like you’re going to have a
very Merry Christmas after all, Rich.” คุณพี่ก็ยิ้มกว้าง ตอบ “Yeah,
think maybe I am.”
จบ// (แผนคือให้น้องพาหลานๆกลับไปที่พัก
ส่วนตัวเองรอในห้างจนถึงเวลานัดเดทที่ร้านกาแฟ)เห็นนักเขียนที่1.eucatastrophe__x
บอกนักเขียนคนที่2Laurelin จะมาต่อฟิคเนอะ -- เจอกันค่ะ
--------ส่วนนี้เป็นคอมเมนต์ ไร้สาระ
คือ แบบหลังจากค้างคาใจจะได้เจอกันอีกมั้ย อ้าวเจอกันอีกจนได้ หลีในชุดเอลฟ์คริสมาส กรี๊ด คงใส่และดูน่ารักและตลกมาก เสี่ยคงไม่คิดว่าจะได้เจอกันอีก แอบสงสารที่เข้าใจผิดว่าคนที่หลีแอบปิ๊งจะเป็นพ่อของเด็กๆ เสี่ยนี่เหงื่อตก ดีนะเด็กๆช่วยกู้สถานการณ์ แล้ว flirt กันตอนถ่ายรูปคืออะไร จิกหมอนนน แถมมีตอนอุ้มเด็กเสี่ยลุกไม่ได้ คนเขาช่วยมีการกุมมือไม่ปล่อย คือ เสี่ยยย เก็บอาการหน่อย แล้วนะ ต่อหน้าต่อตาคนอื่นไม่กล้าขอถามชื่อถามเบอร์ กลัวหลานเสียจินตนาการสินะคะ โชคดีค่ะ เอลฟ์ตามมาให้เบอร์โทรเสียบตุ๊กตา ตอนเมสเสจแชทหากันนี่แปลลงมาไม่ได้หมด มันน่ารักมากจริงๆ หยอดกันไปหยอดกันมาก ฮรืออออ รอเจอกันร้านกาแฟอยู่นะคะ อยากอ่านต่อออ